Hikmet Şen
03/05/2010 12:59
Aydın |
Gün yüzlü güneş gözlü memleketimin bağrıyanık, mert, cömert, ve temiz yürekli insanları,hepinizi en derin sevgi ve saygılarımla selamlıyorum. Geçen hafta Aydın merkezde arabamı bir binanın önüne parkettim,tam kapıyı kilitleyip gidecekken, yanık bir ses, GARDAŞ BİREZ İLERİ GOY,BAŞGA ARABA GELECEK.dedi.Gözünün içine şakayollu biraz sertçe baktım,NE BAHIYON, YANNIŞ BİŞEYMİ DEDİM? dedi. Daha fazla dayanamadım, gel seni bir öpeyim dedim,tuttuğum gibi adama sarıldım. Gel bahalım SİVASLIM dedim.İkimizinde gözleri doldu.Nereden anladın SİVASLI olduğumu dedi. Konuşmandan dedim. 2 saat muhabbet ettik. Ben anlattım, O dinledi, O anlattı, ben dinledim. Aydına geleli 10 seneden fazla olmuş. Bir apartmanda kapıcıymış. Merkez yanalak köyündenmiş. Gözü kör olsun gurbetin dedi. Ekmek, aş olsaydı memlekette, gelirmiydim buralara, dedi. 4 senedir köyümü göremedim, toprağımı koklayamadım,köylüm ölmüş, cenazesine bile gidemedim.Anam babam öldü, evimiz ocağımız viran oldu. Damlarımıza baykuşlar girmiş.Gözü kör olsun bu gurbetin, dedi.Gözlerim doldu, ne diyeceğimi bilemedim. Nedir bu SİVASLININ çilesi dedim. 14 yıldır gurbetteyim, 35 şehir gezdim, çalıştım. Her şehirde mutlaka bir SİVASLIYA rasgeldim. Demekki dedim ,buda SİVASLININ dünyadaki çilesi, memleketinde huzur içinde, cebi paralı, işi gücü yerinde yaşamak haram. Şu TÜRKİYEMDE Sivaslı gibi çileli, Sivaslı gibi memleketinden uzakta,Sivaslı gibi gurbetellerde ömür tüketen yoktur herhalde. Efkarlanınca, işte böyle dilimin bağı çözülüyor, yazıyı uzatıyorum. Tiryakiler sizde benim gibi yakın bir sigara,üfleyin memleketime doğru. Hasretinizi, özleminizi, eşsiz duygularınızı gönderin dumanla birlikte SİVASIMA. Kimbilir bizde birgün eller gibi başı dik, cebi paralı,sevdiklerimizle birlikte döneriz yurdumuza. Güzel köyümün kıymetli insanları,hepinizi en derin sevgi ve saygılarımla selamlıyorum.Aydından İmam Hikmet Şen. |
